روز: 18 مهر 1402

انسان سال‌ها همه چیز را از منظر خود دید، گویا انگار او مرکز عالم است و فلسفه‌ی وجود بقیه موجودات تنها خدمت به انسان است. خیلی طول کشید تا انسان به شک افتاد که چه‌بسا سایر موجودات طبیعت دلایل وجودی غیر از خدمت به انسان داشته باشند. هر چقدر مدرنیته بیشتر پیش رفت، شک انسان بیشتر شد اما با فاصله گرفتن از طبیعت، غرور و اعتماد به نفس انسان برای چیرگی بر طبیعت هم بیشتر شد. اکنون انسان با ابر بحران‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، مصرف گرایی افراطی و … که برای خود ساخته، در لبه تصمیم‌گیری برای تغییر نگرش رادیکال برای سایر موجودات و طبیعت ایستاده است. حقوق حیوانات چیست؟ و با طبیعت باید چگونه رفتار کرد؟

یون فوسه، نویسنده و شاعر نروژی اشعار خود را چنین توصیف می‌کند: «تخته‌پاره‌های شناور بر آب».

او در سواحل هاردانگرفورد نروژ بزرگ شد؛ چشم‌اندازی مملو از خطوط مواج، آب و باد، سنگ و باران. این مناظر از موتیف‌های تکراری آثار اوست.

برای خود فوسه، پیام و معنای هنر مهم نیست بلکه مهم آن چیزی است که او آن را “صدای بی‌صدا” می‌نامد: یک جور بصیرتی که بین خطوط و  پشت کلمات، در سکوت هستی و در میان خطوط مواج، آب، باد، سنگ و باران تجربه می‌شود.