روز: 28 اردیبهشت 1401

روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تا سال‌ها درگیر مشکلات داخلی بود. ابرقدرتی از میان رفته بود و روسیه به عنوان ولیعهد آن هنوز لرزان‌تر از آن بود که نفوذ پدر را برقرار کند. در طول دوره بیش از بیست ساله‌ی سلطه‌ی پوتین بر این کشور، بسط نفوذ روسیه در دنیا و از جمله در منطقه استراتژیک این دنیا یعنی خاورمیانه از اهداف روسیه‌ی پوتینی بوده است. مداخله نظامی آن کشور در سوریه و به دنبال آن فعالیت این کشور در حوزه انرژی پایه‌گذار این نفوذ بود. هرچند که حمله نظامی به اوکراین (که بعد از نوشتن کتاب اتفاق افتاده) بسیاری از روندهای پیشین را به هم زده است. ابومسلم خراسانی پژوهشگر افغانستانی حوزه امنیت بین‌الملل به بررسی این کتاب پرداخته است.

این روزها اتوفیکشن «autofiction» – زندگی‌نامه داستانی که عناصر سنتی رمان مانند پیرنگ و شخصیت‌پردازی را در هم می‌شکند – همه‌جا به چشم می‌خورد. این کتاب‌ها صرفاً از جزئیات خودزندگی‌نامه‌ای نویسندگانشان برای الهام گرفتن استفاده نمی‌کنند بلکه آن‌ها را برای برهم زدن و پیچیده کردن تجربه ما از داستان و سوبژکتیویته، برای یافتن راهی جدید برای توصیف واقعیت به کار می‌گیرند؛ آن هم در زمانی که به قول کتی در کرودو «صحبت‌کردن درباره حقیقت سخت است» و شاید نوشتن درباره آن حتی سخت‌تر هم باشد. الکس کلارک در مقاله‌ای که در تاریخ 23 ژوئن 2018 در گاردین منتشر شده نگاهی می‌اندازد به نویسندگانی که از زندگی خودشان در داستان‌هایشان آورده‌اند.