
پیچیده در وهم
حمیدرضا نجفی در مجموعهی شب در «از ما بهترانیه» به سراغ وهم رفته است و اوهام را به واقعیت افزوده و با راویان غیرقابل اعتمادش ترکیب کرده و مجموعهای شایسته توجه نوشته است. «شب در «از ما بهترانیه»» روایت جنها یا در لفظ عامیانهاش از ما بهترانی نیست که شبها سرگردان خانهها و کوچههای تاریکند؛ روایت طبقهی خاص و متفاوت از جامعه که در محلههای شمال شهر تهران زندگی میکنند، هم نیست. روایت گروه خاصی از آدمهاست که در جهان خود گم شدهاند.
