روز: 18 اردیبهشت 1400

«جنگ که تمام شد…» این جمله را می‌توان ابتدای هر پارگراف هرس گذاشت. نسیم مرعشی از جنگی می‌گوید که تا عمق جان آدم‌های خوزستان نفوذ کرده است. نفوذی آنچنان خردکننده که دیگر بعد از جنگ هیچ به روال معمول خود برنگشت. زندگی که بعد از جنگ زندگی نیست، درست مثل خرمشهر و آبادانی که از رونق افتادند و شب‌های‌شان خالی از ستاره شد. اما این تنها درد نویسنده نیست. این بک‌گراندی است که نویسنده انتخاب کرده است تا درد بزرگتری را به تصویر بکشد.

باد، پسربچه‌ی یتیم، قهرمان رمان «باد نه بادی» به این فکر می‌افتد که از یتیم‌خانه فرار کند و به دنبال پدرش بگردد. او تنها یکی دو عکس ناشناس و چند اعلامیه‌ی کنسرت از مادرش به یادگار دارد. کنسرت خواننده‌ای معروف به نام هرمان ئی کالووی که باد حدس می‌زند پدرش باشد. پس چمدان را برمی‌دارد و راه می‌افتد.