سایت معرفی و نقد کتاب وینش

روز: 15 مرداد 1399

گذری کوتاه بر فعالیت زنان در نشر ایران

حضور زنان در عرصه نشر مثل سایر بخش‌های فرهنگی و اجتماعی در این سال‌ها افزایش داشته است. اما آیا مسائل و مشکلات زنان در کار نشر تفاوت‌های ویژه‌ای با مشکلات مردان در همین حرفه دارد؟ آیا حضور زنان ناشر در نوع کتاب‌های منتشره تاثیری می‌گذارد؟ و درنهایت اینکه در این مسیر چه فرصت‌ها و مشکلاتی برای زنان ناشر پیش آمده، پشت سرگذاشته‌اند یا درپیش رو دارند؟

گفت‌وگو با زیبا جلالی نائینی مدیر نشر شیرازه

دکتر زیبا جلالی نائینی از سال ۱۳۷۴ صاحب امتیازی و مدیر مسئولی نشر «شیرازه» را به عهده دارد و در نشر کتاب در زمینه علوم انسانی، علوم اجتماعی، مطالعات زنان و تاریخ معاصر ایران و نیز در فلسفه و اندیشه، جامعه مدرن و مطالعات آسیایی فعالیت می‌کند. جلالی از حدود هفت سال پیش نیز در نشر دیگری به نام «نشر و پژوهش شیرازه کتاب» با دخترش سارا پزشک نیز همکاری دارد و بیشتر در زمینه معماری و هنر فعالیت داشته‌اند. وی در سال ۱۳۹۷ به عنوان ناشر برتر از طرف انجمن جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و به عنوان ناشر برگزیده در زمینه مطالعات زنان انتخاب شده است.

پژوهش ادبیات کودک، یک حوزه‌ی در حال رشد

با توجه به این‌که عمر پژوهش مستمر در حوزه‌ی کتاب کودک در دنیا حدوداً به پنجاه سال می‌رسد، بدیهی است که چندان منابع زیادی چه ایرانی و چه خارجی در دست نباشد. در این میان کتاب‌های تازه‌ای در این حوزه در ایران تالیف و ترجمه می‌شوند. یکی از جدیدترین‌ کتاب‌ها مجموعه‌ی کتاب‌های پژوهشی است که از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به چاپ رسیده است. سه جلد از این مجموعه منتشر شده که به شکل تخصصی به ادبیات کودک نگاه کرده‌اند و باعث شده تا به منابع این حوزه اضافه شود. در این گزارش با یک جلد از این مجموعه آشنا می‌شوید و در آینده گفتگو با دکتر مریم جلالی، یکی از مترجمان کتاب ادبیات تطبیقی کودکان را خواهید خواند.

منتقد و نویسنده

آیا منتقدان نباید هیچ تماس و وابستگی با نویسنده و انتشارات داشته باشند؟

زنان به روایت اوریپید

چه چیزی، چندصدسال پیش از میلاد مسیح، چنین الگویی از زن را، «آنتیگونه» را، به افسانه‌‌ای همه‌پسند و جذاب تبدیل می‌کند؟ زنان قدرتمند، زنان «فاعل»، زنان تصمیم‌گیرنده، زنان «عجیب»، این‌جا و آن‌جای تاریخ، لای افسانه‌ها و اسطوره‌ها و حتی بعضاً حکایات مذهبی، بیرون می‌زنند، می‌درخشند و باز محو می‌شوند. چگونه است که مردمی قرن‌ها پیش روی همین زمین، آمادگی پذیرش آنتیگونه، دختر خلف اودیپوس را دارند و او را می‌ستایند و سال‌ها بعد، چنین ایستادنی، حتی «بیرون آمدن از خوابگاه دوشیزگان» را برای او برنمی‌تابند؟