روز: 28 بهمن 1398

ترکیه موقعیت جغرافیایی غریبی دارد. درست در میانه‌ی شرق و غرب، پایی در سنت شرقی دارد و رویی به آینده‌ی غربی. وضعیتی که یکی از دغدغه‌های اصلی اورهان پاموک در کتاب‌هایش است. او در زنی با موهای قرمز اسطوره‌های شرقی و غربی را گرد می‌آورد. در شاهنامه پدری پسرش را می‌کشد و در ادیپ شهریار پسری پدرش را. اما به نظر می‌­رسد پاموک در زنی با موهای قرمز درگیر پدر دیگری است، کسی که گرچه بی‌­نام است ولی در سراسر کتاب حضور دارد: آتاتورک.
در زمانی که ترکیه از ایده­‌های سکولار خود دور شده است، کتاب رابطه دوسوگرایانه کشور با پدر سیاسی‌­اش را به تصویر می‌­کشد.

در جشنواره فجر، برخلاف مراسم اسکار، جایزه بهترین فیلم‌نامه به دو شاخه‌ی اقتباسی و اوریجینال تقسیم نمی‌شود. اما اگر این‌طور نبود و در اختتامیه فجر جایزه فیلمنامه اقتباسی هم داشتیم، امسال هیچ فیلمی موفق به بردن آن نمی‌شد. چون در میان ۲۸ اثر شرکت‌کننده در بخش رقابتی و بخش نگاه نو (مخصوص فیلم‌هایی که اولین ساخته کارگردانان‌شان هستند) هیچ فیلم‌نامه‌ای با اقتباس از یک کتاب نوشته نشده بود.

شوری در سر، از هفت قسمت تشکیل شده است که هر کدام شامل چندین فصل است. پاموک در این کتاب برخلاف دیگر داستان‌‌هایش که بیشتر شرحی از احوالات قشر متوسط و مرفه‌‌ شهری بودند، به سراغ حاشیه‌‌نشین‌‌ها رفته، دست‌فروش دوره‌‌گردی به نام مولود که پرسه‌زنی‌هایش، بهانه‌‌‌‌ی اصلی نویسنده برای گفتن از استانبول است.