وضعیت مرزی دوران نوجوانی و معلق بودن میان کودکی و بزرگسالی، پررنگترین ویژگی این دوره است، بنابراین ادبیات نوجوان، ادبیاتی است که مضامینی را جستوجو میکند که با این مخاطب در حال عبور همخوانی داشته باشد. این پروندهی وینش با سه یادداشت اصلی و لیست رمانهای نوجوانی که تاکنون در سایت ما نقد و معرفی شدهاند به رمان نوجوان میپردازد.
بیشتر بچهها کلیدواژهی سطحی را در حرفهایشان تکرار میکنند. ازشان میپرسم منظورشان از سطحی بودن این کتابها چیست؟ اطهر شانزده ساله چهرهاش را طوری درهم میکشد که یعنی حرفمان خیلی مشخص است. او به سوال اینطور جواب میدهد: «من که اصلا از کتابهای نوجوان خوشم نمیآید! نویسندهها تفکرشان راجعبه نوجوانان فقط از یازده تا چهارده سال است مثلاً. اصلا تصوری از ما ندارند!»
برای من لذتبخشترین بخش خواندن رمان نوجوان مواجهه با مفاهیمی مثل خیالپردازی، امید، آرمان و آرزو است. قهرمانهای این رمانها جنگجو هستند، برای زندگی کردن و دست یافتن به وضعیت تعادل میجنگند و همین قهرمانها رویاهای مخاطبانشان را شکل میدهند. در رمانهای نوجوان زندگی از هر چیزی قویتر است، در نهایت این زندگی است که با تمام پستیها و بلندیهایش پیروز میشود، حتی در برابر مرگ. در رمان کودک این اتفاق نمیافتد، آینده برای کودک معنایی موهوم است، زندگیاش در لحظه تصویر میشود. در رمان بزرگسال هم دنیا با همهی مصائبش پیش روی قهرمان گسترده است، مصائبی که ممکن است او را از پا دربیاورد.
برنامه توسعه ملل متحد بهعنوان یکی از زیرمجموعههای سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۹۰ گزارشهایی با عنوان «گزارش توسعهی انسانی» را سالانه منتشر میکند. گزارشهایی با موضوعات مختلف، از جمله: مشارکت مردم، ابعاد امنیت انسانی، جنسیت و توسعه انسانی، آزادی و تکثر فرهنگی، مهاجرت انسانی و…
محور مشترک گزارشهای توسعه انسانی ــ شاخص توسعهی انسانی ــ مرکب از سه شاخص درآمد، آموزش و امید به زندگی در بدو تولد است.
وضعیت مرزی دوران نوجوانی و معلق بودن میان کودکی و بزرگسالی، پررنگترین ویژگی این دوره است، بنابراین ادبیات نوجوان، ادبیاتی است که مضامینی را جستوجو میکند که با این مخاطب در حال عبور همخوانی داشته باشد. این پروندهی وینش با سه یادداشت اصلی و لیست رمانهای نوجوانی که تاکنون در سایت ما نقد و معرفی شدهاند به رمان نوجوان میپردازد.
بیشتر بچهها کلیدواژهی سطحی را در حرفهایشان تکرار میکنند. ازشان میپرسم منظورشان از سطحی بودن این کتابها چیست؟ اطهر شانزده ساله چهرهاش را طوری درهم میکشد که یعنی حرفمان خیلی مشخص است. او به سوال اینطور جواب میدهد: «من که اصلا از کتابهای نوجوان خوشم نمیآید! نویسندهها تفکرشان راجعبه نوجوانان فقط از یازده تا چهارده سال است مثلاً. اصلا تصوری از ما ندارند!»
برای من لذتبخشترین بخش خواندن رمان نوجوان مواجهه با مفاهیمی مثل خیالپردازی، امید، آرمان و آرزو است. قهرمانهای این رمانها جنگجو هستند، برای زندگی کردن و دست یافتن به وضعیت تعادل میجنگند و همین قهرمانها رویاهای مخاطبانشان را شکل میدهند. در رمانهای نوجوان زندگی از هر چیزی قویتر است، در نهایت این زندگی است که با تمام پستیها و بلندیهایش پیروز میشود، حتی در برابر مرگ. در رمان کودک این اتفاق نمیافتد، آینده برای کودک معنایی موهوم است، زندگیاش در لحظه تصویر میشود. در رمان بزرگسال هم دنیا با همهی مصائبش پیش روی قهرمان گسترده است، مصائبی که ممکن است او را از پا دربیاورد.
برنامه توسعه ملل متحد بهعنوان یکی از زیرمجموعههای سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۹۰ گزارشهایی با عنوان «گزارش توسعهی انسانی» را سالانه منتشر میکند. گزارشهایی با موضوعات مختلف، از جمله: مشارکت مردم، ابعاد امنیت انسانی، جنسیت و توسعه انسانی، آزادی و تکثر فرهنگی، مهاجرت انسانی و…
محور مشترک گزارشهای توسعه انسانی ــ شاخص توسعهی انسانی ــ مرکب از سه شاخص درآمد، آموزش و امید به زندگی در بدو تولد است.
Thanks for clicking. That felt good.
Close
