سایت معرفی و نقد کتاب وینش

روز: 21 آبان 1398

از میان سفرنامه‌ها

سفرنامه‌ها گاه منبعی دست اول برای تاریخ هستند، گاه داستانی پرکشش که چون ریشه از واقعیت گرفته جذاب‌تر هم شده. گاه حاصل آه کشیدن مسافری هستند که از دیدن منظره و مردم و عجایبی به وجد آمده و آرزو کرده ای کاش می‌توانست دیگران را هم در لذتی که برده شریک کند. گاهی سفرنامه‌ها آینه‌ای هستند که می‌توانیم خود را از دریچه دیگری ببینیم و گاه راهی هستند برای دریافت اینکه گذشتگان‌مان در اولین مواجهه با دنیای بیرون چه کلماتی ابراز کردند.

کاش دیگران هم بودند، کاش دیگران هم می‌دیدند

کنت دوگوبینوی فرانسوی نوشته است ایران مانند کوره‌ای است که افکار و اختراعات کشورهای دور و نزدیک را می‌گیرد و در هم می‌آمیزد. «چرا سفر می‌کنید؟» داستان مردان و زنی را روایت می‌کند که «یونسی گشتند و رفتند در دلِ ماهی»، به دیدار «گردونه‌ی زمین» و کنار «چشمه‌های نور» تا نشانه‌‌های پایداری ایران را ببینند و در آن لحظات با خود گفتند: «کاش دیگران هم بودند، کاش دیگران هم می‌دیدند.»

نگاهی به سفرنامه‌های دوران صفویه

یکی از اصلی‌ترین منابع در تاریخ‌نویسی ایران پس از عصر صفوی تا شروع دوران جدید در دوران مشروطیت، سفرنامه‌های سیاحان فرنگی است. این سفرنامه‌ها از دوران صفویه آغاز می‌شوند. زمانی که تمدن کهن ایران در یکی از نقاط اوج خود قرار دارد و از آن سمت اروپا شروع به بیداری کرده است. سفرنامه‌ها جذابند، منابعی دست‌اول برای تاریخ محسوب می‌شوند و راهی هستند برای تمایز خود از دیگری. دلیل اهمیت سفرنامه‌ها و مهم‌ترین سفرنامه‌های عصر صفوی را در مقاله زیر می‌توانید بخوانید.

تو لک‌لکی یا دارکوب

جغدی که به روباه تبدیل می‌شود

تو لک‌لکی یا دارکوب؟ کتابی تصویری است، اما داستان تصویری نیست. روی جلد آن نام نویسنده و تصویرگر را می‌بینیم اما کل متن کتاب این است: «قورباغه‌ای که تمساح می‌شود! لک‌لکی که فیل می‌شود! چگونه ممکن است؟ این بازی نقاشی‌هاست. نگاه کنید!» اگر نام کتاب را هم به این متن کوتاه اضافه کنیم، متن آن ۲۰ کلمه خواهد شد! شاید چنین متنی با تعریف ما از «نویسنده» سازگار نباشد، اما همین چند کلمه کلید ورود کودک به جهان آن است.