
گذار از کلمه به کُنش با بالهای جنون
نمایشنامهی «فعل» نوشته محمدرضاییراد سرشار از کنایه و استعاره است. در برهوت تبدار ادبیات نمایشی فارسی، «فعل» ـ که وامدار عبّاس نعلبندیان و «داستانهایی از بارشِ مهر و مرگ» اوست ـ همچون چشمهای دیریابْ جوشنده است؛ موجز، جدّی و سرشار از جنونی دراماتیک است و انفعال را پس میزند.