بیشتر بچه‌ها کلیدواژه‌ی سطحی را در حرف‌هایشان تکرار می‌کنند. ازشان می‌پرسم منظورشان از سطحی بودن این کتاب‌ها چیست؟ اطهر شانزده ساله چهره‌اش را طوری درهم می‌کشد که یعنی حرفمان خیلی مشخص است. او به سوال این‌طور جواب می‌دهد: «من که اصلا از کتاب‌های نوجوان خوشم نمی‌آید! نویسنده‌ها تفکرشان راجع‌به نوجوانان فقط از یازده تا چهارده سال است مثلاً. اصلا تصوری از ما ندارند!»